--------like style page----------
--------Chumpen Suksapar's like style page----------

วันศุกร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

สวนสาธารณะศาลากลางนนทบุรี

สวนสาธารณะศาลากลางนนทบุรี
ภาพนี้ถ่ายด้วย CANNON PowerShot A80 แค่ 4 M/p รุ้นนานมากๆแล้วครับ

In Nonthaburi Thailand #2

ความตาย ท่ามกลางความสด

In Nonthaburi Thailand #1

ดอกดาวเรือง ในสวนสาธารณะศาลากลางจังหวัดนนทบุรี

วันศุกร์ที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2557

กวีแห่งความทุกข์ {Poet of Suffering}



ฉันอยากจะร่ายบทกวีสักบท ให้กับความชอกช้ำ และสมน้ำหน้าชีวิต
การเดินทางในสายทางแห่งทุกขเวทนา เอากายเป็นที่ตั้ง เอาจิตเป็นรอง
กายดูถูกเหยียดหยามจิต ว่าไร้ความเป็นจริง หมดสิ้นความเป็นคน
แสวงหาลาภผล สนองกายให้เกิดสุขจนลืมนึกถึงทุกข์ที่ตามมา
จิตมีสองขั้ว ดำ ขาว ต่างกัน  ชิงชังรูปกายที่สร้างความทุกข์ให้จิต
ที่ต้องทนหมองไหม้ น้ำตารินไหลไม่มีหยุด 
เพราะแค้นสุดๆ จึงฉุดไม่อยู่ สร้างความลุ่มหลง จนขาดสติ
ทุกอย่างพินาศ ย่อยยับจบลง กายตรมเจ็บช้ำ ละกำลำบาก
คิดถึงจิตตน ตนสายเกินกาล

I want to cast a few poems. Trauma to the Serves life and
Getting in the way of suffering. A physical location The secondary mental
Physically abusing the mental that without the reality. Put an end to Be the
Seek windfall happy until their body to oblivious to suffering that follows.
mental have two different terminals of black and white creates a physical aversion to mental distress.

Must endure burning dark Tears flowed non-stop

It lodged with So traction is Created unreasonableness enchantment until

Destruction all over body pain and hardship.
mental think its time its too late.

วันพฤหัสบดีที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2557

According to the time No.1 มันเป็นไปตามกาลเวลา

According to the time No.1 มันเป็นไปตามกาลเวลา
Canon A80




B&W


ทุกสิ่งอย่างในโลกนี้ ล้วนตกอยู่ให้ตาขายของเวลาทั้งสิ้น
เมื่อเกิดมา ใช้ชีวิตอยู่ แล้วก็ดับไป

Everything in this world Nets fall to all-time lists.
When it comes to live off.

วันอาทิตย์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2556

กรงขังในใจ (Slammer mind)

เทเวศ
ไม่มีวันไหนที่ฉันจะสบายใจเลย ฉันไม่มีโอกาศที่จะได้ไปพักผ่อนในที่ไกลๆเหมือนคนอื่นเขา ฉันวนเวียนอยู่บนถนน เช้ามาอีกทางเย็นกลับอีกทาง อยู่ทุกวัน ฉันเสียเวลาไปกับการนั้งรถประจำทาง วันละหลายชั่วโมง ฉันรู้สึกอ่อนแรง ทั้งกายและใจ ฉันอยากออกไปจากกรงขังนี้สักที.......

I do not mind at all. I do not have a chance to go as far as other people relax in him. I hovered on the road. Another evening morning back again every day I waste of time to on the bus seats. Several hours a day. I was fatigue both physically and mentally, I want out of this cage anymore ......

วันศุกร์ที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2556

สามล้อถีบเมืองนนท์ (Muangnon Cycle Rickshaw.)

ถ่ายโดย นายจำเป็น สุขสภา Photo by : Mr. Chumpen Suksapar

สามล้อถีบ จังหวัดนนท์ 


รถสามล้อถีบ หรือรถจักรยานสามล้อที่ใช้แรงคนถีบนี้เป็นประดิษฐกรรมของนาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ เริ่มทดลองใช้ในปี พุทธศักราช 2476 โดยนำรถจักรยานสองล้อมาดัดแปลง ผสมผสานกับ "รถลาก" หรือ "รถเจ๊ก" ซึ่งในระยะแรกที่นั่งของคนขับไม่ได้อยู่ด้านหลังเหมือนปัจจุบันและยังไม่มีหลังคาบังแดดให้ผู้โดยสาร สำหรับความเกี่ยวข้องกับนครราชสีมาคือ นาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ เป็นชาวนครราชสีมาและได้นำรถสามล้อมาทดลองเปิดบริการรับส่ง ผู้โดยสาร ที่จังหวัดนครราชสีมาเป็นที่แรก เมื่อประสบความสำเร็จจึงได้ขอจดทะเบียนเป็นรถรับจ้างที่กรมตำรวจและเปิดกิจการรถสามล้อจำนวน 50 คัน จากนั้นการใช้รถสามล้อจึงแพร่ขยายไปทั่วประเทศ จนปีพุทธศักราช 2510 จำนวนรถยนต์ในกรุงเทพมหานครเพิ่มมากขึ้นเจ้าพนักงานจราจรจึงประกาศห้ามมิให้รถสามล้อวิ่งในถนนสายต่างๆ ในกรุงเทพมหานคร ปัจจุบันจึงเหลือรถสามล้อวิ่งตามต่างจังหวัด CR:www.koratnana.com